1. Die oorsprong van Arbeidsdag
Die oorsprong van China se Arbeidsdagvakansie kan teruggevoer word na 1 Mei 1920, toe die eerste Meidag-demonstrasie in China plaasgevind het. Die demonstrasie, georganiseer deur die China Federasie van Vakbonde, was daarop gemik om werkersregte te bevorder en hul werksomstandighede te verbeter. Sedertdien word 1 Mei wêreldwyd as Internasionale Werkersdag gevier, en China het die dag as 'n amptelike openbare vakansiedag aangewys om die bydraes van werkers tot die samelewing te vereer en te erken. In 1949, na die stigting van die Volksrepubliek van China, het die Chinese regering 1 Mei as 'n nasionale vakansiedag verklaar, wat werkers toegelaat het om 'n dag af te neem en hul prestasies te vier. Tydens die Kulturele Rewolusie van 1966 tot 1976 is die vakansiedag opgeskort weens die regering se ideologiese standpunt teen enigiets wat as burgerlik beskou word. Na die hervormings van 1978 is die vakansiedag egter herstel en het dit meer erkenning begin kry. Vandag duur China se Arbeidsdagvakansiedag drie dae van 1 Mei tot 3 Mei en is dit een van die besigste reistydperke van die jaar. Baie mense benut die verlof om te reis of tyd saam met hul gesinne deur te bring. Oor die algemeen dien China se Arbeidsdag-vakansiedag nie net as 'n viering van werkers se bydraes nie, maar ook as 'n herinnering aan die belangrikheid daarvan om voort te gaan om werksomstandighede te verbeter en werkersregte te beskerm.