۱. پیدایش روز کارگر
ریشه تعطیلات روز کارگر در چین به اول ماه مه ۱۹۲۰ برمی‌گردد، زمانی که اولین تظاهرات روز کارگر در چین برگزار شد. این تظاهرات که توسط فدراسیون اتحادیه‌های کارگری چین سازماندهی شده بود، با هدف ارتقای حقوق کارگران و بهبود شرایط کاری آنها برگزار شد. از آن زمان، اول ماه مه به عنوان روز جهانی کارگر در سراسر جهان جشن گرفته می‌شود و چین این روز را به عنوان یک تعطیل رسمی عمومی برای بزرگداشت و قدردانی از سهم کارگران در جامعه تعیین کرده است. در سال ۱۹۴۹، پس از تأسیس جمهوری خلق چین، دولت چین اول ماه مه را به عنوان یک تعطیل ملی اعلام کرد که به کارگران اجازه می‌داد یک روز مرخصی داشته باشند و دستاوردهای خود را جشن بگیرند. در طول انقلاب فرهنگی از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۶، این تعطیلات به دلیل موضع ایدئولوژیک دولت علیه هر چیزی که به عنوان بورژوازی تلقی می‌شد، به حالت تعلیق درآمد. با این حال، پس از اصلاحات سال ۱۹۷۸، این تعطیلات دوباره برقرار شد و شروع به کسب شناخت بیشتر کرد. امروزه، تعطیلات روز کارگر در چین به مدت سه روز از اول تا سوم ماه مه ادامه دارد و یکی از شلوغ‌ترین دوره‌های سفر در سال است. بسیاری از مردم از این مرخصی برای سفر یا گذراندن وقت با خانواده‌هایشان استفاده می‌کنند. در مجموع، تعطیلات روز کارگر چین نه تنها به عنوان تجلیل از مشارکت کارگران، بلکه به عنوان یادآوری اهمیت ادامه بهبود شرایط کار و حمایت از حقوق کارگران نیز عمل می‌کند.