1. De oorsprong van Dag van de Arbeid
De oorsprong van de Dag van de Arbeid in China gaat terug tot 1 mei 1920, toen de eerste demonstratie op 1 mei in China plaatsvond. De demonstratie, georganiseerd door de Chinese Federatie van Vakbonden, had als doel de rechten van werknemers te bevorderen en hun arbeidsomstandigheden te verbeteren. Sindsdien wordt 1 mei wereldwijd gevierd als Internationale Dag van de Arbeid, en China heeft de dag aangewezen als officiële feestdag om de bijdragen van werknemers aan de samenleving te eren en te erkennen. In 1949, na de oprichting van de Volksrepubliek China, riep de Chinese overheid 1 mei uit tot nationale feestdag, waardoor werknemers een vrije dag hadden en hun prestaties konden vieren. Tijdens de Culturele Revolutie van 1966 tot 1976 werd de feestdag opgeschort vanwege de ideologische afkeer van de overheid tegen alles wat als burgerlijk werd beschouwd. Na de hervormingen van 1978 werd de feestdag echter opnieuw ingevoerd en kreeg deze meer erkenning. Tegenwoordig duurt de Dag van de Arbeid in China drie dagen, van 1 tot en met 3 mei, en is het een van de drukste reisperiodes van het jaar. Veel mensen maken van de vrije tijd gebruik om te reizen of tijd met hun familie door te brengen. Over het algemeen dient de Dag van de Arbeid in China niet alleen als een viering van de bijdragen van werknemers, maar ook als een herinnering aan het belang van het blijven verbeteren van de arbeidsomstandigheden en het beschermen van de rechten van werknemers.